แชร์

Copied!

คุยกับครูฝึกสุนัข: Dylan จาก Lifelong Tails

Dylan ครูฝึกและนักโภชนาการที่ได้รับการรับรอง (Lifelong Tails) จะมาพูดถึงเรื่องการอ่านพฤติกรรมสุนัขก่อนที่จะตอบสนองต่อมัน, ความท้าทายเฉพาะตัวของการฝึกสุนัขในกรุงเทพฯ และหนึ่งนิสัยที่เขาอยากให้เจ้าของทุกคนในกรุงเทพฯ เมืองที่เป็นมิตรกับสุนัขเลิกทำ

อัปเดต:

 

Dylan ครูฝึกและนักโภชนาการที่ได้รับการรับรอง ทำงานร่วมกับสุนัขและครอบครัวในสถานที่จริงที่พวกเขาอาศัยอยู่ เขาเริ่มฝึกจากในบ้าน จากนั้นจึงขยับการฝึกออกไปยังท้องถนน ซอย และโถงล็อบบี้ที่สุนัขต้องเผชิญจริงๆ เพื่อสร้างทักษะและความมั่นใจให้ทั้งเจ้าของและสุนัขในการใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ เมืองที่เป็นมิตรกับสุนัขไปด้วยกัน แนวทางการฝึกสุนัขในกรุงเทพฯ ของเขาคือการดูว่าสุนัขที่อยู่ตรงหน้าต้องการอะไร จากนั้นจึงทำงานร่วมกับครอบครัวเพื่อสร้างความเข้าใจและฝึกทักษะเพื่อใช้จัดการในชีวิตประจำวัน

จากงานประจำในบริษัทสู่การเป็นครูฝึกสุนัขในกรุงเทพฯ

พ่อของ Dylan ทำให้เขาเริ่มสนใจเรื่องสุนัขมาตั้งแต่เด็ก แต่จุดเปลี่ยนที่แท้จริงเกิดขึ้นในภายหลังเมื่อเขามีสุนัขเป็นของตัวเอง เขาเริ่มศึกษาข้อมูลมากขึ้นและเรียนรู้จากครูฝึกที่เก่งขึ้นเพียงเพื่อต้องการจะเป็นเจ้าของสุนัขที่ดีขึ้น นั่นนำไปสู่การเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือเจ้าของสุนัขสายพันธุ์บูลที่กำลังเผชิญกับความท้าทายต่าง ๆ จนกระทั่งอย่างที่เขาบอก เขาไม่สามารถหาเหตุผลที่จะทำงานบริษัทต่อไปได้อีกแล้ว เพราะในหัวของเขามีแต่เรื่องสุนัข หลายครอบครัวต้องการความช่วยเหลือ และมีครูฝึกที่ใช้วิธีการรุนแรงอยู่มากเกินไปจนเขาไม่ไว้วางใจให้ดูแลสุนัขของเขาเอง เขาจึงอยากนำเสนอทางเลือกอื่นให้กับชุมชนคนรักสุนัข

“

คำถามที่เราถามครูฝึกทุกคน

สิ่งหนึ่งที่เจ้าของสามารถทำได้ทันทีเพื่อตอบสนองความต้องการของสุนัขให้ดีขึ้นคืออะไร?

ให้ความสำคัญกับ กิจกรรมที่เติมเต็มสัญชาตญาณเฉพาะสายพันธุ์ มากกว่าการนั่งดู Netflix และใช้เวลานอนกอดกันในแต่ละวัน

รปภ. สุนัขโรงแรม และจุดเปลี่ยนสำคัญ

มีเคสหนึ่งที่เขายังจดจำได้ดี ชาร์โคล (Charcoal) สุนัขไทยที่อาศัยอยู่ในโรงแรมของครอบครัว เคยมีประวัติกระทบกระทั่งกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของสถานที่ และได้เรียนรู้ที่จะพุ่งเข้าใส่หรือจ้องเขม็งทุกครั้งที่เขาอยู่ใกล้ หลังจากฝึกฝนมาหลายสัปดาห์ พวกเขาได้พารปภ. กลับมา—ทั้งเดินผ่าน และส่งของให้คุณแม่ของชาร์โคล ซึ่งล้วนเป็นสิ่งกระตุ้นเดิมๆ แต่ครั้งนี้ไม่มีการพุ่งเข้าใส่ ไม่มีการระเบิดอารมณ์ ชาร์โคลกลับสบตาและหันมาเช็กกับเจ้าของก่อนจะตัดสินใจว่าเธอไม่จำเป็นต้องมีปฏิกิริยาตอบโต้ “มันยากที่เราจะเห็นผลลัพธ์ที่ชัดเจนและฉับพลันขนาดนี้” Dylan กล่าว “โดยปกติแล้วมันมักจะเป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า”

Dylan จาก Lifelong Tails กำลังฝึกสุนัขพันธุ์สแปเนียลที่สวมที่ครอบปากระหว่างการฝึกซ้อมในกรุงเทพฯ

สิ่งที่ทำให้กรุงเทพฯ แตกต่างออกไป

หากลองถาม Dylan ว่าอะไรที่ทำให้การฝึกสุนัขในกรุงเทพฯ แตกต่างจากที่อื่น เขาสามารถลิสต์เหตุผลออกมาได้ทันที: ทั้งความร้อนที่จำกัดการออกกำลังกาย ทำให้สุนัขมีพลังงานสะสมที่กลายเป็นพฤติกรรมวิตกกังวลหรือตื่นตัวง่าย; พื้นที่สีเขียวที่เงียบสงบสำหรับให้สุนัขได้ผ่อนคลายอย่างแท้จริงนั้นมีน้อย; ไปจนถึงลิฟต์และล็อบบี้คอนโดที่กลายเป็นจุดอับที่กระตุ้นการตอบโต้ เมื่อรวมกับสุนัขจรจัด แมวจรจัด มอเตอร์ไซค์ที่วิ่งตัดผ่านซอยที่เงียบสงบ และเศษอาหารตามพื้น การเดินเล่นระยะสั้นๆ จึงอาจสร้างแรงกดดันต่อประสาทสัมผัสได้มากกว่าที่เจ้าของจะตระหนัก — นี่คืออีกหนึ่งเหตุผลว่าทำไมกรุงเทพฯ ที่เป็นมิตรกับสุนัขยังคงต้องอาศัยการวางแผนที่รอบคอบ ไม่ใช่แค่ความตั้งใจที่ดีเท่านั้น

ข้อผิดพลาดในการทักทายขณะใส่สายจูง

หนึ่งในพฤติกรรมที่ Dylan เห็นอยู่เป็นประจำคือ การพามาแนะนำตัวแบบเผชิญหน้ากันขณะใส่สายจูง ซึ่งมักจะเกิดขึ้นโดยไม่ได้ขออนุญาตก่อน วิธีแก้ไขของเขาคือ — ให้ถามเจ้าของอีกฝ่ายก่อน จากนั้นลองเดินไปในทิศทางเดียวกันโดยเว้นระยะห่าง เพื่อให้สุนัขทั้งสองตัวสงบลงก่อนจะปล่อยให้ดมทักทายกันเบาๆ วิธีนี้จะช่วยลดแรงกดดันจากการทักทายแบบเดินเข้าหากันตรงๆ และช่วยลดโอกาสในการกระตุ้นพฤติกรรมตอบโต้

เริ่มต้นด้วยพื้นฐาน

“

“หากเราไม่สามารถตอบสนองต่อสุขภาพและความต้องการพื้นฐานได้ เราก็ไม่มีทางที่จะสร้างพฤติกรรมพื้นฐานที่ดีต่อสุขภาพได้เลย”

Dylan · @lifelong_tails

ก่อนที่จะเริ่มการฝึกบทใหม่ Dylan จะขอให้เจ้าของพิจารณาปัจจัยพื้นฐานก่อน — ทั้งเรื่องอาหาร การเคลื่อนไหว กิจกรรมที่เหมาะสมกับสายพันธุ์ และการนอนหลับ เขาบอกว่า หากจัดการเรื่องพื้นฐานเหล่านี้ให้ถูกต้อง ปัญหาที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องของการฝึกส่วนใหญ่จะคลี่คลายไปได้เอง

Dylan นั่งยองๆ บนสนามหญ้ากับสุนัขสายพันธุ์ไซท์ฮาวด์สีเทารูปร่างเพรียวในกรุงเทพฯ

การฝึกฝนคือวิถีแห่งการใช้ชีวิต

ดีแลนเลี้ยงสุนัขสายพันธุ์บูลสองตัวด้วยตัวเอง และเขาเป็นคนแรกที่ยอมรับว่าพวกมันยังต้องพัฒนาอยู่เสมอ — มีทั้งความกลัว สิ่งที่ไม่ชอบ และช่วงเวลาที่ต้องลุ้นเหมือนกับสุนัขตัวอื่น ๆ การเป็นครูฝึกไม่ได้ทำให้สุนัขของเขาได้รับการยกเว้นจากสิ่งเหล่านี้ เขากล่าวว่าสุนัขเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และการฝึกก็ไม่ใช่แค่การตามแก้ปัญหา แต่เป็นกระบวนการทำความเข้าใจพวกมันอย่างต่อเนื่อง ก่อนที่นิสัยจะเริ่มฝังรากลึก

ดีแลน จาก Lifelong Tails

ติดต่อเรา

ดีแลน · ครูฝึกและนักโภชนาการที่ได้รับการรับรอง

ส่งข้อความถึง @lifelong_tails บน Instagram →

คุยกับครูฝึกสุนัข

ซีรีส์จาก Pup Cities ที่รวบรวมคำถามจริงๆ ไปถามบรรดาครูฝึกสุนัขในกรุงเทพฯ — เพื่อหาคำตอบที่นำไปใช้ได้จริงและเหมาะกับวิถีชีวิตคนเมือง ช่วยให้เจ้าของตอบสนองความต้องการของสุนัขได้ ผ่านการสนทนาในแต่ละครั้ง

 

แชร์

Copied!

แท็ก

เกี่ยวกับผู้เขียน

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง